Bir şeyler yazabilsem Selami Çekmegil’e

Acz içinde kalırım gayretlerim nafile.

       Vasfını resmeylemek benim hiç harcım değil,

       Kağıt kalem yetişmez sıradan biri değil.

Ufak tefek görüp de aman çatayım deme

Lavlar saçan volkandır bir de coşarsa hele,

       Coşkun bir nehir olur Dicle’yle Fırat gibi,

       Ne set ne de bent tanır Amazonlar misali.

İlişmezsen kendine tevazuda kaybolur,

Vefayı ve dostluğu arayan onda bulur.

       İslam’dan taviz vermez, her sözde delil arar,

       Delilsiz hiçbir hükme asla etmez itibar.

Bu tutumuyla aynen Kur’anın bir hadimi,

Baş üstünde gezdirir hem Kelamı Kadimi.

       Malatya ilimizin soylu asil çocuğu,

       Said beyin oğludur, Sanih’in de torunu.

Sanih’i bilen bilir o bir üstadı azam,

Şiirde dürrü yekta şairlikte muazzam.

       Ne yazık ki şiiri gün yüzüne çıkmamış,

       Sayfalar arasynda sıkışıp kalakalmış.

Şiirden zevk alanlar Sanih’i bir okusun

Divanına bir benzer bulanlara aşk olsun.

       İşte bizim Selami böyle bir soydan gelir,

       Velût bir ailenin çok velût bir ferdidir.

Daha fazla ta’dada cehlim inan el vermez,

Kadim dostum Selami böyle şeyleri sevmez.

Mesud FANİ

  (İsmail Hakkı BAŞER)